کتاب یک تا

زمانی که برای کنکور باید درس می خواندم، ذهنم پر بود از بابک.کلمه به کلمه ی کتابهای درسی را بابک، می خواندم. داشتن بابک مساوی بود با داشتن بهشت.آن روز با وسواس، لباس پوشیدم و با لبخندی شوق آلود از مادر خداحافظی کردم و از خانه خارج شدم. داخل تاکسی، افکاری شیرین و دلچسب، تا رسیدن به مقصد همراهی ام کردند. همیشه این طور بود.ملاقات با او،شادی بخش ترین وشگفت انگیز ترین ملاقات ها بود.