کتاب کافه قنادی

من دایانا گرنت هستم. در این 13 سال و چهار ماهی که از زندگی ام گذشته است، هرگز به کما نرفته ام و تجربه اش را هم ندارم. اما گمان می کنم حالی که الان دارم، بی شباهت به کما نیست. میان زمین و آسمان رها شده ام یا بهتر است بگویم رهایم کرده اند. ابعاد ضربه‌ای که خورده‌ام، آن‌قدر گسترده است که نمی توانم از گوشه ای راه فراری پیدا کنم. مثل ماهی کوچولوی بیچاره‌ای در تور بزرگی گیر افتاده ام. به فکر فرار هم نیستم، چون جایی برای فرارکردن و پناه‌بردن ندارم. اگر بخواهم بگویم چرا الان در این شرایط افتضاح به‌سر می‌برم، باید از همان اولش شروع کنم.