کتاب من زنده ام

پی در پی صدای ضربه های همسایه ها را بر دیوار سلول می‌شنیدیم که با نگرانی می‌پرسیدند:چرا جواب نمی‌دهید.می‌خواستم بگویم سرمان شلوغ است و سرگرم مردنمان هستیم.در بهتی مالیخولیایی فرو رفته بودیم.به هرطرف که نگاه می‌کردم نه بوی مرگ می‌داد نه بوی زندگی.