کتاب مرگ در می زند

مرگ: (زیرا او چیزی نیست جز مرگ) یا عیسی مسیح. نزدیک بود گردنم بشکنه. نات: (با حیرت به او نگاه می کند) تو کی هستی؟ مرگ: مرگ نات: کی؟ مرگ: مرگ. گوش کن. می تونم بشینم؟ نزدیک بود گردنم بشکنه. دارم مثه بید می لرزم. نات: گفتم تو کی هستی؟ مرگ: مرگ. یه لیوان آب می آری؟ نات: مرگ؟ یعنی چی؟ مرگ: چت شده؟ این لباس سیاه و صورت سفیدمو نمی بینی؟ نات: چرا. مرگ: الان هالووینه؟ نات: نه. مرگ: پس من مرگم دیگه. حالا میشه یه لیوان آب یا فرسکا بدی دستم؟ نات: اگر این یه شوخیه… مرگ: شوخی چیه؟ ببینم تو پنجاه و هفت سالته؟ نات آکرمنی؟ آدرست پلاک 118 خیابون پسیفیک؟ مگر اینکه اشتباه اومده باشم. کو این برگه احضاریه؟ (جیب هایش را می گردد و سرانجام کارتی را با یک آدرس رویش نشان می دهد. ظاهرا دوباره برای اطمینان نگاهی به آن می اندازد.)