کتاب قنبرعلی

«قنبر علی جوانی بود که دست طبیعت او را از محسنات و امتیازات جسمانی و روحانی برخوردار نموده بود و به حکم عقل و تمیز چنان به نظر می رسید که بهتر است او را آزاد گذاشته و عنان سرنوشت را به دست خودش بسپارند. از این رو تا سن هفت سالگی برهنه و عور و مطلق‌العنان در محله‌ای که منزلشان در شیراز در آن‌جا بود، با رفقای هم‌سن خود به بازی و شیطنت سرگرم بود و آقا بالاسری نداشت. طولی نکشید که بلای جان بقال و عطار و دکاندار محله گردید. با مهارت و تردستی که شباهت به چشم‌بندی داشت جیب و بغل را از خرما و خیار بقال و حتی گاهی گوشت و دنبه‌ی قصاب پر و آکنده می ساخت و تا چشم به‌هم می‌زدی ناپدید می گشت.»