کتاب شاید بهتره با یکی حرف بزنی

آنچه لوری گاتلیب با قلم صریح و طنز صمیمانه اش پیش رویمان می گذارد زندگی خودش است نیست؛ زندگی خودش است و زندگی ما نیز؛ با همان درماندگی ها و آشفتگی ها و بیم و امیدهایی که خوب که نگاه کنیم کم و بیش میان همه مان مشترک است. او نخست برای تسلی یافتن و سپس برای شناختن خود و دسترسی به دنیای پیچیده درونی اش به روان درمانی روی می آورد حرفه ای که سال ها عمرش را صرف آن کرده و خود نیز از همان برای یاری رساندن به دیگران بهره می گیرد – و با قصه هایی که از بیمارانش برایمان تعریف می کند پیداست که در این کار موفق هم می شود. سبک این اثر به نوعی منحصربه فرد است؛ شاید فقط بتوان برخی آثار اروین یالوم را از بعضی جنبه ها مشابهش ،دانست ولی نه کاملا این کتاب تصویری واقع بینانه از روان درمانی در اختیارمان می گذارد به علاوه تصویری واقعی از زندگی ما آدم ها. کارل یونگ می گوید: «آدم ها حاضرند هرکاری بکنند هر چقدر هم مخرب، تا از مواجهه با روح خودشان بپرهیزند ولی همو این را هم می گوید: «آن که به درون می نگرد بیدار می شود.»