جدایی معنوی

دبی فورد در این کتاب با تکیه بر تجربهٔ آموزش‌های گروهی و تجارب شخصی خود در زمینهٔ از دست دادن‌ها و جدایی‌ها دیدگاهی نو از جدایی را مطرح می‌کند و جزییات آن را با نرمش و دقتی بی‌مانند پیش چشم خواننده ترسیم می‌نماید. او فرایند رها کردن و از دست دادن را قانونمند می‌داند و قوانین بیان‌نشده در این عرصه را اعلام می‌دارد. شالودهٔ این قوانین هستی، واقع‌بینی و پذیرش است. نویسنده با آوردن نمونه‌های واقعی از زندگی خود و مراجعه‌کنندگانش به روشنی نشان می‌دهد که همهٔ ما در شرایط نامطلوبِ از دست دادن، استادان ماهری برای داستان‌پردازی هستیم. این داستان‌ها از خلسهٔ انکار و روی‌گردانی ریشه می‌گیرند و دارای بُن‌مایه‌هایی تلخ و غمناک هستند. این که همهٔ ما گرایش داریم افسوس گذشته را بخوریم و پیرایه‌هایی از سرزنش، سرکوب، طرد کردن و خشم را به آن بیاویزیم تا کمبودهای ما نمایش‌هایی بسیار غم‌انگیز به نظر برسند. این گونه می‌توانیم در سایهٔ خشم، اندوه یا افسردگی بخزیم و با مقصر دانستن دیگران یا گناهکار شمردن خودمان از رویارویی با واقعیت موجود بگریزیم. در حالی که واقعیت حاضر را به شکل عریان دیدن و به حکمت الهی در طرح بزرگ هستی تکیه داشتن، اساس ساختار پذیرش و هماهنگی با زندگی‌ست. دبی با رمزگشایی از تفاسیری که برای وقایع زندگی خود می‌سازیم، نشان می‌دهد چگونه هر رویدادی می‌تواند با تغییر نگرش انسان معنای دیگر و حتی گاه کاملاً متفاوت پیدا کند.