کتاب ترانه خواندن به وقت باران

ما موجوداتی شرطی شده‌ایم. به ما آموخته‌اند که توانایی نداریم. به ما آموخته‌اند که توان ما در میزان سپرده‌های بانکی ماست. به ما آموخته اند که توان ما در اتومبیل ما و یا در پست و مقام ماست. شکستن زندان توهمان شرطی شده، دشوار است. نخستین آموزه‌ی وحدت و شهود وحدت، این است که نیازی به شکستن زندان نیست. زیر آزادی در ذات ماست. خدا فطرت ما را آزاد آفریده است. تو همان بادی هستی که بازیگوشانه در لابه‌لای شاخه‌های درختان می‌رقصی؛ تو آتشی هستی که از دهانه‌ی آتشفشان بیرون میریزی. تو رودی هستی جاری در دره‌ها که آهنگ دریا داری، تو خاکی هستی مشتاق آسمان. تو در ضمن یک مرد و یا یک زن هم هستی که در حال حاضر مشغول کشف محدودیت‌های بشری خویشی و می‌کوشی به نیروی بیداری، عشق و حقیقت، به فراسوی این محدودیت‌ها سفر کنی.