کتاب بخت زمستان

از پس پرده اشک به وضوح دیدم که نگاهش تغییر کرد و مهربان شد.طلایی رنگ نگاهش چون آفتابی سوزنده و بران،اشک های روی گونه ام را خشکاند. خیلی آرام گفت: تو چشمای تو چیه دختر که اینقدر… و بقیه حرفش را خورد.