درمان ناامیدی؛ بررسی کتاب امید در عصر اضطراب

کتاب امید در عصر اضطراب این استدلال را مطرح می‌کند که امید، یک واکنش درست در مواجهه با مشکلات زندگی است. سوالی که مطرح است این است که آیا باید در مواقع عدم قطعیت، امید خود را حفظ کنیم؟ این روزها، این سوال در ذهن بسیاری از افراد مطرح می‌شود. در این دوران که بحران‌هایی نظیر جنگ و خشکسالی اطراف ما را فرا گرفته‌اند، امیدوار بودن به آینده بسیار سخت و ناممکن است. کتاب امید در عصر اضطراب نشان می‌دهد چگونه می‌توان یک چشم‌انداز امیدوارانه را پرورش داد. در ادامه با بررسی کتاب امید در عصر اضطراب با بخش مقالات سایت گلستان همراه باشید.

امید داشتن یا نداشتن؟ | بررسی کتاب امید در عصر اضطراب

کتاب کتاب امید در عصر اضطراب درس‌هایی در زمینه درک عاطفی و همچنین توصیه‌های خاصی برای مقابله با مسائل مهم زندگی، از جمله دلبستگی، تسلط، بقا، فرهنگ، ایمان، معنویت، ناامیدی، شفا و خلاقیت ارائه می‌دهد. «آنتونی سیولی» نویسنده کتاب امید در عصر اضطراب، ماهیت امید را روشن می‌کنند و تکنیک‌های متعددی را ارائه می‌دهند که برای بهبود زندگی افراد و ایجاد نور بیشتر به جهان طراحی شده‌اند. او توضیح می‌دهد که فرد امیدوار مانند شخصی است که فانوس به دست در میان ابرها نو را به دنبال خود می‌کشد.

رویاپردازی برای آینده‌ای بهتر در ذات انسان نهادینه شده است و به ما کمک می‌کند تا ادامه دهیم و زنده بمانیم. نویسنده به خوبی این موضوع را مطرح می‌کند که امید یک رویکرد ساده‌لوحانه برای دیدن جهان نیست. امید بدین معنی نیست که مشکلات را نادیده بگیریم و یک تفکر آرزومندانه نسبت به آینده داشته باشیم. در عوض امید یک پاسخ پیچیده است که شامل «احساس، فکر، عمل، بینش، نیروی زندگی و روشی برای دیدن یا بودن» می‌شود.

داشتن امید، برخلاف زندگی در ترس یا بدبین بودن، به ما کمک می‌کند تا در شرایط امروزی امکانات را ببینیم و غرق تفکرات منفی نشویم. افرادی که به آینده امیدوارند، حل‌کننده‌های خوبی برای مشکلات هستند، انعطاف‌پذیرتر و پیگیرتر، در کار مشارکت‌کننده‌تر و پربارتر، خلاق‌تر و سازگارتر و در برخورد با ناملایمات بهتر عمل می‌کنند. به این دلایل و دلایل دیگر، القای امید بیشتر در خودمان به این معنی است که ما برای مقابله با مشکلات و لذت بردن بیشتر از زندگی مجهزتر شویم. به همین دلیل است که نویسنده می‌نویسد:« با توجه به فراوانی ویژگی‌های مثبتی که با امید همراه است، امید را می‌توان یک فضیلت الهی دانست.»

امیدوار بودن می‌تواند مسری نیز باشد و بر نحوه نگاه دیگران به آینده ممکن است تأثیر بگذارد. سیولی در این کتاب مطالعه‌ای را نقل می‌کند که در آن به کارکنان یک مرکز درمان الکل، این پیام امیدوارکننده داده شد که برخی از بیماران تحت مراقبت آنها احتمال بهبود بیشتری دارند. پس از پایان درمان، بیماران داخل این مرکز در واقع دوره‌های کمتری از نوشیدن الکل، دوره‌های طولانی‌تر پرهیز و نرخ اشتغال بالاتری نسبت به سایر بیماران داشتند. اما معلوم شد که کارکنان فریب خورده بودند. آن بیماران در واقع هیچ شانس بهتری برای بهبود نسبت به سایرین نداشتند. فقط القای امید، مسیر درمان را تغییر داد.

در حالی که برخی ممکن است در مورد فواید امید شک داشته باشند، سیولی می‌گوید که نگاه بدبینانه به آینده اغلب به نوعی پیشگویی خودکامبخش تبدیل می‌شود. به عنوان مثال، او می‌گوید، باور به اینکه مردم علیه شما هستند ممکن است باعث شود که شما به طور نامحسوس یا نه چندان نامحسوس نسبت به آنها خصمانه‌تر عمل کنید و رفتار شما در واقع می‌تواند باعث شود که آنها نسبت به شما واکنش منفی نشان دهند.

چگونه می‌توان امیدوار بود؟ | بررسی کتاب امید در عصر اضطراب

سیولی که بخش زیادی از دوران حرفه‌ای خود را صرف کمک به افراد برای غلبه بر اعتیاد به الکل کرده است، امید به موفقیت را عنصر مهمی در بهبودی و «خواستن» را پیش‌ساز مهمی برای امید می‌داند. اگر بیمارانش فکر نمی‌کردند که ترک نوشیدن الکل آنقدر مهم است و اگر واقعاً تمایلی به هوشیاری نداشتند، وادار کردن آنها به برداشتن گام‌های لازم برای تغییر دشوارتر بود. میل و خواستن می‌تواند امید ایجاد کند و امید ما را به اقدام تشویق می‌کند. از این نظر، روشن شدن آنچه که از زندگی می‌خواهید می‌تواند نقطه شروع مهمی باشد.

از آنجایی که ما نمی‌توانیم بدانیم آینده چه چیزی را در خود جای داده است، همیشه عدم قطعیت وجود دارد. اما تا حدودی، باور به اینکه یک نتیجه مثبت احتمال بالایی برای وقوع دارد، می‌تواند ما را نسبت به آن امیدوارتر کند.

اگر وارد یک عمل جراحی پرخطر ‌شویم، ممکن است قبل از امیدوار بودن، در هر گوشه اینترنت به دنبال اطمینان خاطر باشیم. در واقع عدم‌‌قطعیت یک حس ناخوشایند برای انسان است و افراد برای آرامش خاطر سعی می‌کنند تا حد زیادی آینده را پیش‌بینی کنند.

وقتی صحبت از ارزیابی احتمال یک نتیجه مورد انتظار می‌شود، باید سوگیری‌های خود را در نظر داشته باشیم، مانند تمایل به جستجوی اطلاعاتی که نظرات ما را تأیید می‌کند. همچنین نباید فقط بر اساس تجربیات گذشته، آنچه را که محتمل است، فرض کنیم. داشتن امید می‌تواند شانس ما را تغییر دهد، بنابراین نباید اجازه دهیم احتمالات آن را تعیین کنند. امید نه تنها آینده را پیش‌بینی می‌کند، بلکه آن را شکل می‌دهد.

داشتن حس معنا یا هدف در زندگی می‌تواند امید را نیز تقویت کند. اگرچه از نظر محتوا متفاوت هستند، اما هر دو به چگونگی نگاه ما به خودمان در رابطه با دنیای اطرافمان کمک می‌کنند. درک معنا در زندگی می‌تواند حس انسجام، شناخت و درک هر اتفاقی را فراهم کند، در حالی که هدف در زندگی شامل نقش شخصی در حال و آینده است. وقتی افراد حس قوی از معنا یا هدف دارند، به آنها کمک می‌کند تا تصویر بزرگتری را ببینند و پس از مواجهه با موانع یا شکست‌ها تسلیم نشوند.

به نظر می‌رسد افراد هدفمند مزایای زیادی از جمله احتمال کمتر ابتلا به زوال عقل و سلامت روانی و جسمی بهتر را تجربه می‌کنند. هدف می‌تواند به ما سوخت لازم برای امید و تلاش برای چیزی بهتر را بدهد.

سیولی می‌گوید: «معنا از باورها و ارزش‌های عمیق شما الهام می‌گیرد و تصویری بزرگتر از جزئیات زمان حال ترسیم می‌کند.»

این کتاب برای هر فردی که با سختی‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، خواندنش ضروری است. وقتی نقشی که امید در زندگی، فیزیولوژی و توانایی ما برای زنده ماندن ایفا می‌کند را درک کنیم، بهتر می‌توانیم با مشکلات زندگی کنار بیاییم و به کسانی که دوستشان داریم کمک کنیم. این همچنین کتابی است که هر متخصص مراقبت‌های بهداشتی باید بخواند. امید یک نیروی حیاتی است و ربطی به آمار ندارد. امید واقعی هرگز کاذب نیست. ما باید با درک نقشی که امید ایفا می‌کند، از مردم مراقبت کنیم و نه تنها به درمان بیماری آنها بپردازیم.

عصر اضطراب | بررسی کتاب امید در عصر اضطراب

فروپاشی اقتصادی، فقر، بیماری، بلایای طبیعی، تهدید مداوم ناآرامی‌های اجتماعی و تروریسم بین‌المللی همگی در این جهان جولان می‌دهند. نگاهی گذرا به هر روزنامه‌ای کافی است تا تقریباً هر کسی احساس گرفتاری و ناامیدی کند.

در این میان است که سیولی پشتکار را پیش‌نیاز امید می‌داند. او می‌نویسد: «پشتکار یعنی ادامه تلاش با وجود موانع یا مخالفت‌ها، دنبال کردن آنچه دشوار است، حتی پس از آنکه بسیاری از خوش‌بینان و واقع‌گرایان مدت‌هاست که امید خود را از دست داده‌اند.» در حالی که امید می‌تواند جرقه عمل را بزند، عمل نیز می‌تواند جرقه امید را بزند. به عنوان مثال، وقتی افراد افسرده هستند و احساس ناامیدی می‌کنند، یکی از رویکردهای درمانی صرفاً فعال کردن آنها است – وادار کردن آنها به حرکت یا مشارکت در فعالیت‌های دلپذیر، چه بخواهند و چه نخواهند. انجام این فعالیت‌ها می‌تواند امید ایجاد کند، زیرا افراد می‌بینند که حال و هوای آنها دائمی نیست و می‌تواند نوسان داشته باشد.

وقتی پشتکار داشته باشیم، احتمال موفقیت ما بیشتر است، زیرا اگر مسیری که امیدوار بودیم طی کنیم مسدود شده باشد، حاضریم مسیرهای جایگزین را در نظر بگیریم.

سیولی می‌نویسد، اگرچه گاهی اوقات تصور امید داشتن در شرایط بسیار سخت دشوار است، اما می‌توان به نمونه‌هایی از تاریخ نگاه کرد که با زنده نگه داشتن امید بر مشکلات غلبه کردند – به عنوان مثال، مارتین لوتر کینگ جونیور، مهاتما گاندی یا مادر ترزا. این افراد نه تنها امید را زنده نگه داشتند، بلکه در جامعه برای کمک به ایجاد تغییراتی که می‌خواستند ببینند، تلاش کردند. تجسم آنچه می‌خواهیم، ​​همکاری با دیگران، تمرین صبر و پشتکار در اعمالمان می‌تواند در آنچه در آینده ما اتفاق می‌افتد، تفاوت ایجاد کند.

کلام آخر | معرفی کتاب امید در عصر اضطراب

برای پرورش امید به آینده، روی زمان حال تمرکز کنید، اهداف قابل دستیابی تعیین کنید، خود را با افراد حامی احاطه کنید و سپاسگزاری را تمرین کنید. به موفقیت‌های گذشته فکر کنید، افکار منفی را به چالش بکشید و به ایجاد تغییر در جامعه خود فکر کنید. به یاد داشته باشید که امید یک انتخاب و مهارتی است که می‌توان آن را توسعه داد.

این بود از بررسی کتاب امید در عصر اضطراب. نظر شما همراهان همیشگی سایت گلستان کتاب درباره این کتاب چیست؟ آیا در این شرایط، امیدوار بودن می‌تواند ما را به رستگاری برساند؟