شاگرد میلیونر

پدرش بود. اگر اول او را به جا نیاورد به این خاطر بود که خیلی جوان‌تر از سن مرگش بود. بله پدرش هم سن و سال او بازگشته بود. یعنی حدودا سی و پنج سال داشت، خوش‌قیافه نبود چون همیشه جزو آدم‌های زشت به حساب می‌آمد، ولی طراوت و شادابی خاص جوانی را داشت. اما از نظر شارل پدرش هیچ‌وقت زشت نبود و نمی‌فهمید چرا دیگران این‌طور فکر می‌کنند. همیشه هم از حرف‌هایی که درباره او می‌زدند، آزرده‌خاطر می‌شد. شارل مبهوت و متعجب فریاد زد: «بابا!».