کتاب بهترین سال زندگی

دبی فورد در این کتاب وصف می‌کند که چگونه آرزوهای خود را به تعویق می‌اندازیم، از آن‌ها هیولاهایی دست‌نیافتنی می‌سازیم و این گونه در حسرت رسیدن به آن‌ها شور و شوقمان را از دست می‌دهیم و حقیقت زندگی را می‌بازیم. او از سال نوها و قول و قرارهای ما با خودمان می‌گوید و شنبه‌های آغازگری که هرگز فرانمی‌رسند تا ما به تعهداتمان دل بسپاریم و این گونه زندگی، یک به تعویق انداختن پیاپی می‌شود که شاید تا پایان عمر، آن را زندگی نمی‌کنیم. دبی از انضباطی سخن می‌گوید که مرگبار و دشوار نیست، بلکه برگرفته از نسخهٔ اصلی زندگی‌ست؛ تداوم فصل‌ها و دوره‌های بازگشت‌ناپذیر عمر! نگارنده بی‌محابا از دوره‌های زندگی خود حرف می‌زند که بی‌تردید بهترین سال‌های عمرش به شمار نمی‌آیند، اما به چشم او گرامی‌ هستند، چون مانند سکویی سحرآمیز، موجب پرش او به رؤیاهای طلایی‌اش شدند.