کتاب کلیات شمس تبریزی قابدار

نگارا تو در اندیشه درازی بیاوردی که با یاران نسازی نه عاشق بر سر آتش نشیند مگر که عاشقی باشد، مجازی بمن بنگر که بودم پیش از این عشق ز عالم فارغ اندر بی نیازی قضا آمد بدیدم ماه رویی گرفتم من سر زلفش به بازی